5. MEKTUP – TEMENNA
susadım. sarı yazın kollarında. uzun sürdü yas
yakıcı buz. çakmak taşı gözler. güzelliğin uzun değil bir bedel sunma
geri dönmez sabahın salâsı
bize
sonuna ayrılık düşmeyen bir söz,
konuşmayan bir tanrı gerek
göz yaşların nerde!
yağmurun ayak izi toprağın göğsüdür
çarptığı duvarın sesi rüzgar
insan unuttuğunu bir gün hatırlar hatırladığını unutulmaz sanır
çocukluk işte!
susadım. sesini ezberleyen her hecede. kendime rastladım
ilk değildi avuçlarımın bu son temennası
Tahir bir yüreğe muhtaç
bize
yeni bir yaşam tanımı gerek
ikimiz de ayrı yaşarken aşkı bir ölümlüden
yanıldık deme!
zamanın bir yüzü keser bir yüzü döner
el değişim geçirir
Zühre tükenir. taş kırılır. ateş düşer
duymuyor musun?
sana ismini bile sormadım çağrılmıyorsam eğer!
Xakestari
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder